Endoproteza stawu ramiennego

Endoproteza barku – kiedy jest konieczna i jak wygląda leczenie? Endoproteza barku – skuteczna metoda leczenia zaawansowanych zmian stawu

Endoprotezoplastyka barku to zabieg polegający na zastąpieniu zniszczonych powierzchni stawu barkowego sztucznymi elementami. Jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia przewlekłego bólu oraz znacznego ograniczenia ruchomości barku, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Celem operacji jest przede wszystkim:

zmniejszenie lub całkowite ustąpienie bólu, poprawa ruchomości barku, odzyskanie sprawności kończyny górnej, poprawa jakości życia. Kiedy warto rozważyć endoprotezę barku?

Najczęstsze wskazania do zabiegu to:

zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego, pourazowe uszkodzenia stawu, martwica głowy kości ramiennej, wieloodłamowe złamania bliższego końca kości ramiennej, szczególnie u osób starszych, reumatoidalne zapalenie stawów, masywne uszkodzenia stożka rotatorów prowadzące do tzw. artropatii barku.

Jeżeli ból utrzymuje się mimo leczenia farmakologicznego, rehabilitacji oraz iniekcji dostawowych, a codzienne czynności – takie jak ubieranie się, mycie włosów czy sięganie po przedmioty – stają się coraz trudniejsze, warto rozważyć leczenie operacyjne.

Jakie są rodzaje endoprotez barku?

Dobór implantu zależy od stopnia uszkodzenia stawu oraz stanu mięśni stożka rotatorów.

Endoproteza anatomiczna

Stosowana jest u pacjentów z zachowanym i prawidłowo funkcjonującym stożkiem rotatorów. Odtwarza naturalną anatomię barku i pozwala uzyskać bardzo dobre efekty funkcjonalne.

Endoproteza odwrócona (Reverse Shoulder Arthroplasty)

Jest obecnie najczęściej wykonywanym rodzajem endoprotezoplastyki barku. Przeznaczona jest dla pacjentów z nieodwracalnym uszkodzeniem stożka rotatorów, zaawansowaną artropatią barku, niektórymi złamaniami oraz w przypadku operacji rewizyjnych. Dzięki zmianie biomechaniki stawu umożliwia sprawne unoszenie kończyny mimo niewydolności stożka rotatorów.

Jak wygląda kwalifikacja do operacji?

Każdy pacjent przechodzi szczegółową ocenę obejmującą:

dokładny wywiad, badanie ortopedyczne, zdjęcia RTG, tomografię komputerową, która pozwala precyzyjnie zaplanować operację, w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny.

Na podstawie wyników badań dobierany jest odpowiedni rodzaj endoprotezy oraz ustalany indywidualny plan leczenia.

Jak przebiega operacja?

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, często z dodatkowym znieczuleniem regionalnym, które zmniejsza dolegliwości bólowe po operacji.

Operacja trwa zazwyczaj od 90 do 120 minut. W jej trakcie usuwane są zniszczone powierzchnie stawowe, a następnie wszczepiana jest nowoczesna endoproteza dostosowana do anatomii i potrzeb pacjenta.

Pobyt w szpitalu

Pobyt w szpitalu trwa najczęściej od 2 do 4 dni. Już w pierwszej dobie po zabiegu rozpoczyna się rehabilitacja oraz nauka bezpiecznego funkcjonowania z operowaną kończyną.

Rehabilitacja po endoprotezie barku

Powodzenie leczenia zależy nie tylko od prawidłowo przeprowadzonej operacji, ale również od odpowiednio prowadzonej rehabilitacji.

Program usprawniania obejmuje:

ćwiczenia bierne, stopniowe odzyskiwanie zakresu ruchu, wzmacnianie mięśni, naukę prawidłowych wzorców ruchowych.

Rehabilitacja trwa zwykle od 3 do 6 miesięcy, natomiast poprawa funkcji barku może postępować nawet przez 12 miesięcy od operacji.

Jakich efektów można się spodziewać?

U większości pacjentów uzyskuje się:

znaczną redukcję bólu, poprawę ruchomości barku, możliwość wykonywania codziennych czynności bez dolegliwości, poprawę jakości życia.

Ostateczny zakres ruchu zależy od stopnia uszkodzenia stawu przed operacją, rodzaju zastosowanej endoprotezy oraz systematycznej rehabilitacji.

Trwałość endoprotezy barku

Nowoczesne implanty barkowe cechują się wysoką trwałością. U większości pacjentów funkcjonują kilkanaście, a często ponad 20 lat. Ich żywotność zależy od wieku pacjenta, poziomu aktywności fizycznej oraz przestrzegania zaleceń pooperacyjnych.

Czy operacja wiąże się z ryzykiem?

Jak każda operacja, również endoprotezoplastyka barku wiąże się z ryzykiem powikłań. Występują one jednak stosunkowo rzadko.

Możliwe powikłania obejmują:

zakażenie, zwichnięcie endoprotezy, uszkodzenie nerwów, złamania okołoprotezowe, obluzowanie implantu, utrzymujące się ograniczenie ruchomości.

Staranna kwalifikacja do zabiegu, doświadczenie zespołu operacyjnego oraz odpowiednio prowadzona rehabilitacja znacząco zmniejszają ryzyko ich wystąpienia.

Najczęściej zadawane pytania Czy operacja jest bolesna?

Dzięki nowoczesnym metodom znieczulenia oraz skutecznemu leczeniu przeciwbólowemu większość pacjentów dobrze znosi okres pooperacyjny.

Kiedy można prowadzić samochód?

Najczęściej po około 6–8 tygodniach, po uzyskaniu odpowiedniej sprawności kończyny i zgodzie lekarza prowadzącego.

Czy po endoprotezie barku można uprawiać sport?

Tak. Po zakończeniu rehabilitacji większość pacjentów wraca do aktywności rekreacyjnej. Nie zaleca się natomiast sportów kontaktowych oraz aktywności wiążących się z bardzo dużymi obciążeniami barku.

Kiedy można wrócić do pracy?

Praca biurowa jest zwykle możliwa po około 6–8 tygodniach. Powrót do pracy fizycznej zależy od jej charakteru i zazwyczaj wymaga kilku miesięcy rehabilitacji.

Konsultacja ortopedyczna

Jeżeli odczuwasz przewlekły ból barku, masz ograniczony zakres ruchu lub dotychczasowe leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, zapraszam na konsultację ortopedyczną.

Podczas wizyty przeprowadzę szczegółowe badanie, przeanalizuję wykonane badania obrazowe i przedstawię wszystkie dostępne możliwości leczenia. Jeśli endoprotezoplastyka barku będzie najlepszym rozwiązaniem, wspólnie omówimy przebieg operacji, przygotowanie do zabiegu oraz plan rehabilitacji.

Dlaczego warto wybrać leczenie u dr Tomasza Pobożego? wieloletnie doświadczenie w ortopedii i traumatologii narządu ruchu, indywidualna kwalifikacja do leczenia operacyjnego, nowoczesna diagnostyka kliniczna i obrazowa, kompleksowa opieka od pierwszej konsultacji do zakończenia rehabilitacji, szczegółowe omówienie przebiegu leczenia, możliwych korzyści oraz potencjalnych ograniczeń.

Moim celem jest nie tylko skuteczne przeprowadzenie operacji, ale przede wszystkim przywrócenie Pacjentowi możliwie największej sprawności i komfortu życia.