Zespół cieśni nadgarstka — objawy, diagnostyka i nowoczesne leczenie

Zespół cieśni nadgarstka (CTS — Carpal Tunnel Syndrome) to najczęstsza neuropatia uciskowa kończyny górnej. Występuje u 3-6% dorosłej populacji, częściej u kobiet i osób wykonujących powtarzalne ruchy nadgarstka.

Charakterystyczne objawy to: drętwienie i mrowienie palców (kciuk, wskazujący, środkowy i połowa serdecznego), nasilenie dolegliwości w nocy — pacjenci budzą się z drętwieniem i muszą potrząsać ręką, ból promieniujący do przedramienia, osłabienie chwytu — upuszczanie przedmiotów, w zaawansowanym stadium — zanik mięśni kłębu kciuka.

Diagnostyka obejmuje: badanie kliniczne (testy Phalena, Tinela, test ucisku nadgarstka), badanie USG nadgarstka — pomiar pola przekroju nerwu pośrodkowego (norma <10mm²), elektromioneurografię (EMG) — potwierdzenie zwolnienia przewodzenia nerwowego. USG jest szczególnie wartościowe, bo pozwala wykluczyć inne przyczyny ucisku (torbiel, guzek, anomalię naczyniową).

We wczesnym stadium skuteczne metody to: orteza nadgarstkowa noszona w nocy (utrzymuje nadgarstek w pozycji neutralnej), iniekcja kortykosteroidu do kanału nadgarstka pod kontrolą USG, modyfikacja aktywności (ergonomia stanowiska pracy, przerwy w pracy z komputerem), fizjoterapia (ślizgi nerwu, ćwiczenia rozciągające).

Gdy leczenie zachowawcze nie przynosi efektów lub występuje zanik mięśni, konieczne jest leczenie operacyjne. Zabieg polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka, co odbarczy nerw pośrodkowy. Wykonujemy go metodą małoinwazyjną — przez nacięcie 2-3 cm w okolicy nadgarstka, w znieczuleniu miejscowym. Pacjent wraca do domu tego samego dnia.

Wyniki leczenia operacyjnego są bardzo dobre — ponad 90% pacjentów deklaruje ustąpienie drętwienia i bólu. Chwyt ręki poprawia się w ciągu kilku tygodni. Kluczowe jest jednak, aby nie zwlekać z operacją zbyt długo — przewlekły ucisk nerwu może prowadzić do trwałych uszkodzeń.